நிச்சயமாக, நீங்கள் இதைப் படிக்க மாட்டீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். ஏனென்றால், உண்மையை எதிர்கொள்வதை விட, வாட்ஸ்அப் வதந்திகளிலும், இலவசங்களின் பட்டியலிலும் மூழ்கியிருப்பது உங்களுக்கு மிகவும் வசதியானது. ஆனால், தப்பித்தவறி இதைப் படிக்கத் தொடங்கினால், உங்கள் மனசாட்சி உங்களை ஒரு கணம் உலுக்கும்.

நான்கு வருடம் பத்து மாதம் அரசாங்கத்தைத் திட்டுகிறீர்கள். சாலை சரியில்லை, விலைவாசி உயர்வு, ஊழல் என்று டீக்கடையிலும் சமூக வலைதளங்களிலும் வீரவசனம் பேசுகிறீர்கள். ஆனால், அந்த ஒரு நாள் — உங்கள் தலைவிதியை நீங்களே தீர்மானிக்கும் அந்தத் தேர்தல் நாள் — வரும்போது மட்டும் உங்களுக்கு என்ன ஆகிறது?
“லீவு கிடைத்துவிட்டது” என்று குடும்பத்தோடு ஊர் சுற்றக் கிளம்பிவிடுகிறீர்கள்.
“வெயிலில் யார் நிற்பது?” என்று ஏசி அறையில் அமர்ந்து கொண்டு அரசியலை விமர்சிக்கிறீர்கள்.
வாக்களிக்காமல் இருந்துவிட்டு, “எல்லாருமே மோசம்” என்று சொல்வது அறிவுத்தனம் அல்ல; அது கோழைத்தனம்.
உங்கள் தெருவிற்கு விளக்கு எரியவில்லை என்றால் அதிகாரியைப் பார்த்து கேள்வி கேட்கும் தைரியம் உங்களுக்கு இருக்கிறதா? இருக்காது. ஏனென்றால், உங்கள் வாக்கை ஐந்நூறுக்கும் ஆயிரத்துக்கும் விற்றுவிட்டீர்கள்.
ஒருமுறை வாக்கை விற்றுவிட்டால், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு நீங்கள் வாக்காளர் அல்ல; அந்த அரசியல்வாதியிடம் விலை போன ஒரு வெறும் ‘பொருள்’ மட்டுமே.
உங்கள் ஐந்து ஆண்டு காலத் தேவைகளையும், உங்கள் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தையும் ஒரு பிரியாணி பொட்டலத்திற்கும், சில ரூபாய் தாள்களுக்கும் அடகு வைக்க உங்களுக்கு எப்படி மனது வருகிறது?

ஜனநாயகம் என்பது ஏதோ புத்தகத்தில் இருக்கும் வார்த்தை அல்ல. அது உங்கள் விரல் நுனியில் இருக்கும் மை.
- தகுதியானவரைத் தேடுங்கள்: “நல்லவர்களே இல்லை” என்பது மிகப்பெரிய பொய். தேடினால் நிச்சயம் இருப்பார்கள்.
- கேள்வி கேளுங்கள்: உங்கள் பகுதிக்கு என்ன செய்தார் என்று வேட்பாளரை மறித்துக் கேட்கும் உரிமை உங்களுக்கு உண்டு. ஆனால், அதற்கு நீங்கள் முதலில் வாக்களிக்க வேண்டும்.
- சமூகக் கடமை: வாக்குச்சாவடிக்குச் செல்வது ஏதோ அரசாங்கத்திற்குச் செய்யும் உதவி அல்ல; அது உங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் ஒரே ஆயுதம்.
இப்போதும் ஒன்றும் குடிமுழுகிப் போய்விடவில்லை. “என் ஒரு ஓட்டினால் என்ன ஆகப்போகிறது?” என்று நினைப்பவர்கள் தான் இந்த நாட்டின் வீழ்ச்சிக்கு முதல் காரணம். உங்கள் ஒரு ஓட்டு தான் மாற்றத்தின் தொடக்கம்.
இலவசங்களுக்கு மயங்கி, சாதி-மத உணர்வுகளுக்கு அடிமையாகி, உங்கள் விரலில் வைக்கும் மையை உங்கள் சுயமரியாதையில் வைக்கும் கரியாக மாற்றாதீர்கள்.
வாக்களிப்பது உங்கள் உரிமை மட்டுமல்ல, அது உங்கள் தகுதி! தகுதியற்றவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டு, பிறகு தகுதியே இல்லாத அரசைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்காதீர்கள்.
இப்போதும் சொல்கிறேன், இதைப் படித்த பிறகும் நீங்கள் மாறப்போவதில்லை என்றால்… உங்களுக்கு அரசாங்கத்தைக் குறை சொல்ல எந்த உரிமையும் இல்லை!
